Opisywany projekt miał zaspokoić zdiagnozowane wcześniej potrzeby kadry nauczycielskiej, m. in.:

-potrzebę przeciwdziałania popadaniu w rutynę i wypalenie zawodowe oraz wzbogacenie warsztatu pracy nauczycieli,

-potrzebę rozwoju w zakresie edukacji regionalnej, w szczególności zgłębiania z uczniami wielokulturowości Pomorza,

-potrzebę doskonalenia umiejętności komunikacyjnych na linii nauczyciel-uczeń, nauczyciel-nauczyciel, nauczyciel-rodzic.

Do dziś wymienione powyżej pozostają nadal istotnymi wyzwaniami i niezaspokojonymi potrzebami szkoły.

Organizatorzy zaplanowali przeszkolenie 376 nauczycieli z obszaru woj. pomorskiego, w tym co najmniej w 70% z małych lokalnych środowisk, w zakresie nowoczesnej edukacji regionalnej (jej literalne zapisy znikły z nowej podstawy programowej) lub w zakresie moderacji, tj. umiejętności pracy z grupami oraz trudnymi sytuacjami pedagogicznymi. Jak się udało? Przeszkolono nieco więcej nauczycieli (386) z osiemnastu powiatów. W liczbach dokonania szkoleniowe przedstawiają się następująco:

.
Oferta mogła trafić do zainteresowanych nią nauczycieli dzięki temu, że kursy często odbywały się równocześnie i to w różnych miejscach (Starbieninie, Wejherowie, Bytowie, Debrznie…).

Projekt „Wielokulturowe Pomorze w Edukacji” miał złożoną strukturę. Składał się z dwunastu różnej długości kursów: Studium wiedzy o regionie (40 nauczycieli, 157 godzin), kursu Moderacja – nowoczesny warsztat pracy nauczyciela (32 nauczycieli, 64 godziny) oraz z dziesięciu kursów profilowanych o dość zagadkowych niekiedy tytułach, jak: Etniczne Barwy Pomorza (42 nauczycieli, 48 godzin); Dźwięki Pomorza (24 nauczycieli, 32 godzin); Wytańczona Tożsamość (75 nauczycieli, 60 godzin), Adaptacja obrzędu „Ścinania Kani” w procesie edukacji (20 nauczycieli, 32 godziny), Język kaszubski (24 nauczycieli, 48 godzin); Warsztaty Rękodzieła Ludowego (pięć 25. godzinnych dyscyplin, 133 nauczycieli).

Większość z form kursowych miała charakter nowatorski, część realizowano po raz pierwszy. Tu wymienić można Etniczne Barwy Pomorza, w którym kursanci uczyli się fotografowania, a poprzez obiektyw aparatu fotograficznego wyłuskiwali i utrwalali ślady wielokulturowości pomorskiej. Uczyli się także, jak wykorzystać technikę fotografii w pracy z uczniami. Nowatorski i artystyczny charakter miał kurs Adaptacja obrzędu „Ścinania Kani” w procesie edukacji. Prastary i unikalny obrzęd ścinania kani – wcześniej poznawany od strony antropologiczno-etnograficznej i literackiej – stał się kanwą stworzenia widowiska teatralnego z symboliką ognia i maszkar. W tym działaniu zwrócono uwagę na potrzebę kształtowania tożsamości, a także tworzenia kreacji artystycznych i wypowiadania się w języku symbolicznym.

Powyżej opisano zaledwie dwa przykłady z całego wachlarza kursów zawartych we wspólnym projekcie Kaszubskiego Uniwersytetu Ludowego, Centrum Edukacji Nauczycieli w Gdańsku, Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego O/ w Bytowie i Fundacji Lokalna Grupa Działania „Naszyjnik Północy” z Debrzna. Szkoda, że te ciekawe oddziaływania nie zostaną już powtórzone. Wiele głosów nauczycieli – tych, nie usatysfakcjonowanych tak małą ilością miejsc i nie przyjęciem w poczet uczestników i tych, którzy zostali włączeni do projektu i z niecierpliwością oczekujących na kolejne oferty szkoleniowe – docierało do organizatorów w ciągu całego czasu trwania projektu. Czy będzie można je zaspokoić i w jakiej formie – pokaże przyszłość.

Na stronie internetowej KUL zamieszczono zdjęcia i materiały z projektu.

W dniach 20-21 listopada w Starbienińskim dworku odbył się ósmy, a tym samym dla 19 kursantek ostatni zjazd I grupy szkolenia Studium Wiedzy o Regionie.

Uczestniczki powitała miła informacja o tym iż jedna z ich koleżanek tydzień wcześniej została mamą, druga zaś narodzin dziecka spodziewa się niebawem, stąd zjazd ten odbył się w okrojonym
- 17 osobowym składzie. Absencja dwóch Pań nie przełożyła się jednak na mniejszą ilość prac
– te powstawały bowiem w zdumiewającym, nawet dla trenerów, tempie.

Po wysłuchaniu krótkiego wprowadzenia na temat tła historyczno-etnograficznego zwyczajów i obrzędów regionalnych okresu zimowego,  Panie zabrały się do pracy warsztatowej. I tak na zmianę, to rzeźbiły kozły – (przy odrobinie wyobraźni  wypatrzeć też można było konia ☺), to znów tworzyły: szyszki, aniołki, gwiazdy czy łańcuchy na choinkę, która to przyozdobiona została tuż przed przyjazdem Gwiżdży z Żelistrzewa.

Diabeł, Kostucha, Kominiarz, Bula, Koń czy Bera to tylko niektóre z postaci, które nagle pojawiły się w dworku. Nie obyło się oczywiście bez pisków i krzyków. Kominiarz zadbał o to aby każda z Pań wysmarowana została sadzą, Kostucha krążył po sali z kosą, Bula zaś na oślep wbiegał w piszczącą widownię. Do czasu rozdania zaświadczeń po sadzy na twarzach nie było już śladu, pozostały jednak dobre humory i nadzieja, iż nadarzy się jeszcze okazja na spotkanie w podobnym składzie.

I w ten oto sposób kończy się najdłuższy z kursów tego projektu. W najbliższy weekend w Starbieninie odbędą się ostanie zajęcia II grupy SWOR-u – jak skrótowo nazywaliśmy ten kurs.

Do zobaczenia przy realizacji kolejnych projektów!

GALERIA

Grupa 29 nauczycieli ze Środkowego Pomorza (m.in. ze Słupska, Głobina, Bytowa, Jasienia, Czarnej Dąbrówki, Borowca, Parchowa, Kołczygłów, Koczały, Cewic) przez 4 dwudniowe spotkania poznawała tajniki tańca ludowego. Marek Czarnowski przeplatał zajęcia praktyczne krótkimi informacjami z teorii. Uczestnicy podczas sobotnio-niedzielnych spotkań poznawali podstawowe kroki taneczne oraz figury w parze wybranych tańców kaszubskich oraz polskich tańców narodowych. Dowiedzieli się o zasadach tworzenia spójnego programu, zapoznali się z najbardziej typowymi pieśniami i  przyśpiewkami ludowymi na Kaszubach oraz metodami pracy z dziećmi i młodzieżą. Ale przede wszystkim były to zajęcia praktyczne, które były „odczuwalne” przez pierwsze dni tygodnia po warsztatach.

GALERIA

Jak to przedstawić na scenie, którą okazał się być w naszym przypadku ogród za dworkiem starbienińskim? Pełni mieszanych uczuć, pod wodzą naszego wykładowcy, Jaromira Szroedera, przystąpiliśmy do akcji. Nie było łatwo, jak to mówią: ile głów, tyle pomysłów. Zaczęliśmy od koncepcji samego widowiska, od szczegółowego poznania tradycji nocy świętojańskiej, potem już nie tak gładko, ale w burzy i fali konstruktywnej krytyki rozdzieliliśmy role i naszkicowaliśmy plan i kolejność działań w spektaklu. Przedstawienie zaczęło się materializować, wyszliśmy w plener, by ustalić swoje role, poczynić pierwsze próby, tam urodziły się nowe pomysły dotyczące umajania drzewek, wyplatania wianków (tu doskonałe tło dla ich pławienia stanowi staw w ogrodzie!), palenia pochodni czy beczek z ogniem. Ostatecznie też ustaliliśmy kwestię kostiumów, marionet i animacji.

Każdy z zadaniem domowym do wykonania udał się do domu. Kolejny zjazd był jeszcze bardziej pracowity. Ubranie w to, co sobie umyśliliśmy (lampiony, beczki, pochodnie, wstęgi na gałęziach) tak ogromnej powierzchni, to był nie lada wyczyn. Poza tym każdy z nas musiał odziać się w kostium i zająć sie swoją ewentualną marionetą.

W pracy towarzyszyły nam dźwięki rewelacyjnego “oprawcy muzycznego”, jakim jest Tomasz Stroynowski. Nie sposób zapomnieć też pięknego głosu Ani Fedorowicz, która wkomponowywała się w tło.

Jeszcze “TYLKO” kilka prób i byliśmy (cali w stresie), gotowi do występu.

Wyszło przepięknie, kania porywała dziewice, sędziowie groźnie osądzali powagą majestatu, panny tańczyły wokół ognia, który płonął jeszcze długo w noc lekko oświetlając jezioro z kwiecistymi wiankami.

Dziękujemy, Jarku za to natchnienie, świetnie się nam współpracowało, obrzęd będzie żył przynajmniej na deskach teatrów amatorskich, choc może i zaimprowizujemy spotkanie 24 czerwca 2011 ?

Joanna Magnor- Kozłowska
GALERIA

Grupa prawie 30 nauczycieli ze Środkowego Pomorza (m.in. ze Słupska, Głobina, Bytowa, Jasienia, Czarnej Dąbrówki, Borowca, Parchowa, Kołczygłów, Koczały, Cewic) w sobotni poranek rozpoczęła w Gimnazjum Nr 1 w Bytowie poznawanie tajników tańca ludowego. Marek Czarnowski rozpoczął zajęcia od krótkiego wprowadzenia czyli teorii. A później były już zajęcia praktyczne i cenne wskazówki w chwilach odpoczynku. Uczestnicy podczas sobotniego i niedzielnego spotkania poznawali podstawowe kroki taneczne oraz figury w parze wybranych tańców, na początek polki i kujawiaka, zasady tworzenia spójnego programu, najbardziej typowe pieśni i  przyśpiewki ludowe na Kaszubach oraz metody pracy z dziećmi i młodzieżą. Ale przede wszystkim były to zajęcia praktyczne, które będą „odczuwalne” przez najbliższe dni.

Przed uczestnikami jeszcze 3 dwudniowe spotkania tj. 16-17.10, 13-14.11 oraz 20-21.11.

Zdjęcia z pierwszego spotkania w galerii.

Karta Zgłoszenia

W spotkaniu, które odbyło się w Skrzeszewie w dniach 18-19 września 2010 r., udział wzięło 13 nauczycielek z terenu województwa pomorskiego. Zajęcia prowadzili Dawid Gonciarz – etnograf z Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku, lider kapeli „Niwa modrego lnu” oraz Agnieszka Pluta- nauczycielka muzyki i członkini „Niwy modrego lnu”.

W części teoretycznej zajęć, prowadzonej przez D. Gonciarza, uczestniczki zapoznały się z zagadnieniami dotyczącymi muzyki pomorskiej na przestrzeni ostatnich 200 lat. Poznały m.in. sylwetki najważniejszych badaczy muzycznego folkloru Kaszub, tradycyjne instrumenty muzyczne występujące na Pomorzu od końca XVIII w. do czasów współczesnych, czy stroje wiejskie (odświętne i robocze) występujące na Pomorzu w początkach XX w.. Ku uciesze wielu uczestniczek, w programie zjazdu nie zabrakło także zajęć praktycznych. Panie zapoznały się z wieloma pomysłami na wykorzystanie muzyki kaszubskiej w zabawach z dziećmi oraz przećwiczyły je na sobie – ta część programu, zapewniła uczestniczką sporą dawkę śmiechu.

Kolejnym, choć nieprzewidzianym przez organizatorów, powodem radości uczestniczek okazały się… grzyby. Mimo dość napiętego programu zajęć, część z Pań (poświęcając przerwy kawowe oraz niedzielny poranek) zdążyła zaopatrzyć się w pokaźne ich ilości i jedynym problemem, który zaprzątał ich głowy było powtarzające się w wielu rozmowach pytanie: „czy uda mi się nakłonić męża aby to on je przyrządził?”.
GALERIA

Pierwsza grupa przez dwa dni, w „pocie czoła”J uczestniczyła w warsztatach tanecznych, prowadzonych przez Panią Annę Lideke. Grupa wykazała się nie tylko wytrwałością, ale także zdolnościami tanecznymi.

Podczas gdy I grupa poznawała kolejne kroki tańców regionalnych, Pani Regina Białk wprowadzała „Studentów” II grupy, w tajniki plecionkarstwa. Wszyscy byli tak zaabsorbowani wyplataniem koszyków, że nawet nie skorzystali z sobotniego, wieczornego spotkania przy kominkuL. Efekt tej ciężkiej pracy był zdumiewający, ponieważ powstały naprawdę piękne koszyki.

Choć może na tym zjeździe aura nie sprzyjała, to jednak chyba wszyscy uczestnicy odjechali ze Starbienina z pozytywnymi wrażeniami. Pozdrawiamy serdecznie!

Ł.W.

GALERIA